Griep en zo

Vorige week had ik zo heftig griep dat ik ons blog maar heb laten lopen. Jammer, maar helaas.

Nu gaat het ietsje beter, maar het is nog een wankel gebeuren. Je weet wel: snuiven en snotteren, een hoofd vol watten en een zere keel die de hele dag smeekt om warme dranken.

Daarom een deze week alleen een plaatje…

Wat zie je erin?

Heel veel sterkte en beterschap voor alle mede-griephebbers.

Groeten van Monique

Wintertijd, voorbereiding

De dagen worden al weer langer en toch is het nog ruim twee maanden winter! De natuur slaapt als het ware en er is weinig of geen groei. Maar er vindt wel voorbereiding plaats!

Namelijk voorbereiding op de nieuwe start van de lentezonnewende, die voor ons land dit jaar op dinsdag 21 maart valt. Dan wordt een nieuwe cyclus van groei en ontwikkeling gestart voor de natuur, maar ook voor ons mensen. “Wintertijd, voorbereiding” verder lezen

Vrede is een werkwoord en als Tijn het kan…

Wanneer ervaar jij vrede? Wat is daarvoor nodig en waarom?

Interessant, nietwaar?!

Wat denk je over wereldvrede? Onbereikbaar? ‘Ze’ doen toch wat ‘ze’ willen?

Machteloos, nietwaar?!

Gelukkig is vrede een werkwoord

“Vrede is een werkwoord en als Tijn het kan…” verder lezen

Iets te vieren

iets-te-vieren

Een aantal van mijn herinneringen aan iets vieren zijn:

  • Samen versgebakken koekjes eten na een heerlijke wandeling in de sneeuw met mij vader en mijn broertje.
  • Mijn eindexamenfeestje van de middelbare school.
  • De spontane toast met een kopje thee, toen uit de uitslag van een test van een vriendin bleek dat ze geen kanker had.

Welke herinneringen heb jij?

  • Waar wordt je weer blij van als je eraan terugdenkt?
  • Waar was jij ooit dankbaar voor, opgelucht of opgetogen?
  • Waardoor voelde het als ‘iets vieren’?

Iets vieren … binnenkant en buitenkant

“Iets te vieren” verder lezen

Licht

winterzonnewende

We hebben allerlei uitdrukkingen die naar licht verwijzen:

  • Er gaat mij een lichtje op.
  • Geen groot licht zijn.
  • Iets kan het daglicht niet velen.
  • Iets het licht doen zien.
  • Licht aan het eind van de tunnel.

In de donkere dagen voor Kerstmis bereiden we ons voor op de viering van Kerstmis en Oud en Nieuw. Het is lang donker buiten en de ochtendmist versterkt nog het gevoel van grijs en somber.

In deze tijd mis ik het daglicht en vooral de zon en ik ben niet de enige. Maar je kunt het altijd gezellig maken met bijvoorbeeld kaarsjes en lekkere warme soep.

 

noorderlicht “Licht” verder lezen

Liefde en acceptatie

take-me-as-i-am

Een vrouw zei eens tegen mij: “Wat zou het heerlijk zijn als mensen mij zouden nemen zoals ik ben, met alles erop en eraan. Dan zouden ze de moeite nemen om niet alleen naar mij te kijken, maar mij ook te zien. Niet alleen naar mij luisteren, maar mij ook horen.

Dan zou ik gewaardeerd worden voor wie ik ben in plaats van voor wat ik doe, wat ik bezit of wat ik kan. Dan zou de intentie achter mijn soms onhandig gedrag worden herkend in plaats van genegeerd.

En als ik er nou zo over nadenk, dan geloof ik dat door deze acceptatie meer aangemoedigd voel om het beste van me te laten zien; ik zou dan heel gemakkelijk en spontaan durven om … eigenlijk alles!”

 

neem me zoals ik ben “Liefde en acceptatie” verder lezen

Wie ben ik?

wie-ben-ik

Sta eens even stil bij de woorden en gedachten die er in je opkomen als je deze vraag leest: wie ben ik?

Schrijf ze even op.

Weten wie je bent

Wij stellen onszelf niet zo vaak de vraag ‘wie ben ik?’ Als je jezelf aan een ander voorstelt hangt het meestal van de situatie af wat je vertelt. En dat kan erg verschillen, zoals bijvoorbeeld in een sollicitatiegesprek, aan een nieuwe buurman of een nieuwe buurvrouw.

Vaak identificeren we ons met een rol zoals bijvoorbeeld buurman, moeder, vriend, vijand, clublid of huiseigenaar. Natuurlijk neem je jezelf altijd mee in al die rollen, maar die rollen zijn niet wie jij bent.

“Wie ben ik?” verder lezen

Emotionele confrontaties

emotionele confrontaties

Ken je het gevoel dat de bovenstaande foto uitdrukt? Vast wel! Niet iedereen heeft zo’n bos haar, maar iedereen heeft wel eens ergens schoon genoeg van.

Je kunt dat gevoel krijgen door irritant gedrag van iemand dat ook nog steeds terugkomt, of zelfs door een enkele opmerking die zeg maar ‘verkeerd valt’. Maar ook door gebeurtenissen zoals iets grandioos laten aanbranden in de keuken, iets moois stuk laten vallen of een lekke band hebben als je ergens echt op tijd had moeten zijn.

“Emotionele confrontaties” verder lezen

Dankbaar zijn

dankbaar zijn

Een pareltje tegenkomen

Zo af en toe kom je iets tegen wat je eigenlijk al in je bezit had, maar dat je vergeten was. Heb je dat ook wel eens dat je bijvoorbeeld ineens je weer beseft hoe dierbaar iemand je is, of dat je nog een heel pak van je lievelingskoekjes hebt of dat je eigenlijk wel weet wat het antwoord is op een vraag waar je mee rondloopt?

Dat gebeurde mij vorige week toen ik opnieuw ontdekte hoe belangrijk het is om dankbaar te zijn. In het verleden heb ik al bewust gewerkt met dankbaar zijn, maar het was een beetje naar de achtergrond verdwenen. En daar was het weer: vlak voor mijn neus in de vorm van een titel van een boekje dat ik eigenlijk al jaren ken, The Door of Everything van Ruby Nelson. De ontdekking gaf me een warm gevoel in mijn hart en ik werd er erg blij van.

Ik ga er vanuit dat dit pareltje niet toevallig op mijn pad komt, het valt mij toe, zeg maar. En het is meteen ook nog inspiratie voor het blog van deze week.

Hoe werkt dankbaar zijn voor jou?

Noteer voor jezelf eens een paar dingen die je graag anders zou willen, zoals bijvoorbeeld het minder druk hebben, minder kritiek krijgen of minder vaak verkouden zijn. Check dan eens even hoe je lichaam voelt als je aan deze ongewenste zaken denkt:

  • Hoe diep of ondiep is je ademhaling?
  • Hoe strak klem je je kaken op elkaar?
  • En welke spieren span je nog meer aan je lichaam?
  • En welke rapportcijfers geef je voor hoe tevreden en blij je bent?

“Dankbaar zijn” verder lezen

Leren en open staan voor iets nieuws

leren

Misschien herinner je je nog de tijd dat je pas naar school ging en je zo tussen de vijf en zeven jaar oud was. Of je hebt kinderen of kleinkinderen van die leeftijd. Weet je nog hoe leuk het was om iets nieuws te ontdekken?

Als ik aan die tijd terugdenk herinner ik me vooral dat elke dag een ontdekkingstocht was. Samen met mijn broertje Bas verkende ik de buurt, het bos en op zondag de zolder van oma. We waren leergierig en stelde onze ouders meer vragen dan dat ze tijd hadden om te beantwoorden. Maar mijn vader bleek een geboren leraar. Als we gingen wandelen haalde hij bijvoorbeeld een suikerbiet uit de akker, sneed er met zijn zakmes een plak af en liet het ons proeven terwijl hij iets vertelde over hoe ze groeien.

Ik herinner me bijvoorbeeld ook nog hoe hij mij uitlegde wat ’eigendom’ betekent. Hij was in de gang zeil aan het leggen en ik herkende dat als het zeil van het vorige huis. Dat klopt zei hij want het was ons eigendom, we mogen het houden. Als ik terugkijk ben ik heel dankbaar dat hij er plezier in had om ons van alles te leren en ons te stimuleren om veel boeken te lezen uit de bibliotheek. Aan die gewoonte heb ik veel te danken!

Wat herinner jij je? Hoe ging dat, nieuwe dingen leren? En hoe vaak gebeurde dat? Als je zo terugkijkt, wat is de waarde ervan in je leven? “Leren en open staan voor iets nieuws” verder lezen